Czego szukasz, przyjacielu?

Jan Stepek przed II wojną światową mieszkał na Wołyniu. Po wybuchu wojny i zajęciu Kresów Wschodnich przez Sowietów 10.02.1940 r. został wraz z rodziną (mamą i siostrami Danutą rocznik 1927 i Zofią rocznik 1929, tata Władysław wcześniej aresztowany) deportowany przez NKWD do obwodu archangielskiego – posiołek Charitonowo. Na mocy Układu Sikorski-Majski zostali zwolnieni z niewoli sowieckiej we wrześniu 1941 r. Udało im się przedostać następnie do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR dowodzonych przez gen. Andersa. Wraz z oddziałami polskimi ewakuowali się w 1942 r. z ZSRR na Bliski Wschód. Niestety z uwagi na ciężki stan zdrowia w szpitalu w Teheranie umarła mama Jana Stepka.
Po przejściu wielu chorób ostatecznie Jan Stepek zgłosił się na Bliskim Wschodzie do polskiej Marynarki Wojennej, w której służył jako radiooperator. Jego siostra Danuta uczyła się w Palestynie w Szkole Młodszych Ochotniczek.
Po zakończeniu II wojny światowej, nie mając gdzie wrócić (ich rodzinne strony zostały włączone do ZSRR), postanowił pozostać wraz z siostrą w Wielkiej Brytanii. Ostatecznie został uznanym i szanowanym polskim biznesmenem w Hamilton koło Glasgow, gdzie trafił na studia po zakończeniu służby wojskowej. Ożenił się ze Szkotką i mieli 10 dzieci. Zmarł po swoich 90 urodzinach, jego żona niestety miesiąc po nim. Są pochowani we wspólnym grobie na Bent Cemetery.
Jego syn Martin Stepek aktywnie promuje historię polskich rodzin, Sybiraków. W 2024 r. wydał w jęz. angielskim książkę o losach przedwojennych i wojennych swego taty , pisze wiersze.