Czego szukasz, przyjacielu?

Oficer Wojska Polskiego. Odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari.
Józef Różański urodził się w 1893 r. we Lwowie. Jego rodzicami byli Józef i Maria z domu Szpila-Domaradzka. Był absolwentem szkół w Orłowej i we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum. W połowie 1913 r. wstąpił do Związku Strzeleckiego i był jego członkiem do wybuchu I wojny światowej. Następnie wyjechał do Krakowa i wstąpił do 1 Pułku Piechoty Legionów. Z nim brał udział w bitwach pod Anielinem i Laskami, Marcinkowicami i Łowczówkiem aż do 22.07.1915 r., gdy został ciężko ranny w brzuch. Za swoje waleczne czyny w tych walkach został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po powrocie ze szpitala w listopadzie 1915 r. dołączył znów do 1 baonu 1 Pułku Piechoty Legionów aż do rozwiązania pułku w Przemyślu. W międzyczasie został awansowany stopniowo aż do stopnia sierżanta. Następnie od września 1917 r. w armii austriackiej, z której wyjechał w okolice Sochaczewa koło Warszawy i działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Do rodzinnego Lwowa powrócił we wrześniu 1918 r. Aresztowany przez władze austriackie, uciekł z niewoli i dalej działał w POW. Był w pierwszej załodze obrony Lwowa na stanowisku dowódcy plutonu do uwolnienia miasta. 31.10.1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego we Lwowie i został awansowany do stopnia podporucznika. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1919-1920 r. Pozostał w służbie czynnej w Wojsku Polskim. W 1921 r. ukończył jedno półrocze studiów na Politechnice Lwowskiej. W 1934 r. był dowódcą 8 kompanii 4 Pułku Piechoty Legionów stacjonującego w Kielcach. Awansowany do stopnia kapitana. Odznaczony ponadto Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medalem za Wojnę 1920 r., Medalem za Ratowanie Ginących. Przed II wojną światową żonaty, bezdzietny. Brak informacji o Jego losach w trakcie i po II wojnie światowej.