Czego szukasz, przyjacielu?

Na grobie inskrypcja: „Podoficer 2 Korpusu”.
Michał Kiedel urodził się w Wilnie. Przed II wojną światową ukończył 7 klas szkoły powszechnej. Pracował jako ślusarz. Po wybuchu wojny został aresztowany 18.02.1940 r. przez Sowietów na ówczesnej granicy sowiecko-litewskiej na odcinku Lida-Wilno, gdy chciał się przedostać do Wilna. Więziony przez NKWD w Wilnie (18-23.02.1940 r.), Lidzie (24.02-05.03.1940 r.) i Baranowiczach (05.03-30.06.1940 r.). W Baranowiczach przeszedł ciężkie śledztwo w dniach 05.03-26.03.1940 r. , niejednokrotnie przebywał w karcerze. W kolejnym więzieniu miał ostatecznie proces i 21.07.1940 r. został skazany przez władze sowieckie na 5 lat łagru. Od 01.09.1940 r. do 24.04.1941 r. przebywał w sowieckim obozie koncentracyjnym (łagrze) w Monczygorsku (?), a od 19.05.1941 r. w łagrze w Peczorze, gdzie doczekał zawarcia Układu Sikorski-Majski. 19.09.1941 r. został zwolniony z niewoli sowieckiej. Udał się do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Po dotarciu na południe ZSRR pracował jeszcze do 21.03.1942 r. w kołchozie koło Taszkientu.

22.03.1942 r. na stacji Kermine (Uzbekistan) zgłosił się do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR pod dowództwem gen. Andersa i otrzymał przydział do artylerii. Po ewakuacji z ZSRR w 1942 r. i reorganizacji wojsk polskich na Bliskim Wschodzie został podoficerem 11 Pułku Artylerii Ciężkiej 2 Korpusu (nr ewid. 1913/340) w stopniu kaprala. Uczestnik kampanii włoskiej Korpusu, w tym bitwy o Monte Cassino (odznaczony Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino nr 34620).

Po zakończeniu II wojny światowej i przewiezieniu oddziałów 2 Korpusu w 1946 r. z Włoch do Wielkiej Brytanii oraz po zakończeniu przez niego służby w Polskich Siłach Zbrojnych pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł w Edynburgu w 1997 r.

Michał Kiedel was born in Vilnius. Before World War II, he completed seven years of primary school. He worked as a locksmith. After the outbreak of the war, he was arrested on February 18, 1940, by the Soviets on the then Soviet-Lithuanian border between Lida and Vilnius, while trying to reach Vilnius. He was imprisoned by the NKVD in Vilnius (February 18-23, 1940), Lida (February 24-5, 1940), and Baranowicze (March 5-30, 1940). In Baranowicze, he underwent a rigorous interrogation from March 5-26, 1940, and spent several periods in solitary confinement. He was eventually kept in another prison and sentenced by the Soviet authorities to five years in a labour camp on July 21, 1940. From September 1, 1940, to April 24, 1941, he was imprisoned in the Soviet concentration camp (gulag) in Monczygorsk (?), and from May 19, 1941, in the Pechora gulag, where he survived until the signing of the Sikorski-Mayski Agreement. On September 19, 1941, he was released from Soviet captivity. He joined the Polish Armed Forces in the USSR. After reaching the south of the USSR, he worked on a collective farm near Tashkent until March 21, 1942.

On March 22, 1942, at Kermine (Uzbekistan) station, he reported to the Polish Armed Forces in the USSR under the command of General Anders and was assigned to the artillery. Following the evacuation from the USSR in 1942 and the reorganization of Polish forces in the Middle East, he became a non-commissioned officer in the 11th Heavy Artillery Regiment of the 2nd Corps (registration number 1913/340) with the rank of corporal. He participated in the Corps’ Italian campaign, including the Battle of Monte Cassino (awarded the Monte Cassino Commemorative Cross no. 34620).

After the end of World War II and the transfer of the 2nd Corps’ units from Italy to Great Britain in 1946, and after his service in the Polish Armed Forces ended, he remained in exile in Great Britain. He died in Edinburgh in 1997.